مواد شیمیایی ویژه و PPE

هیدروکسی پروپیل متیل سلولز (HPMC) یک مشتق از سلولز با کاربردهای صنعتی متنوع، از جمله موارد در مصالح ساختمانی است. شاخص های فنی اصلی که کیفیت و مشخصات HPMC را تعریف می کنند عبارتند از:

ویسکوزیته:ویسکوزیته که بر حسب mPa·s (میلی پاسکال ثانیه) اندازه گیری می شود، سیال بودن محلول های HPMC را نشان می دهد. گریدهای مختلف HPMC دارای دامنه های ویسکوزیته متفاوتی هستند که بر ویژگی های جریان محصول و رفتار کاربرد تأثیر می گذارد.

محتوای متیل (M):این پارامتر نسبت گروه های متیل اتر را در مولکول HPMC نشان می دهد و بر حلالیت آب و حساسیت آن به مواد قلیایی تأثیر می گذارد.

محتوای هیدروکسی پروپیل (H):این نشان دهنده مقدار گروه های هیدروکسی پروپیل در مولکول HPMC است و بر توانایی ضخیم شدن محصول و پایداری انجماد و ذوب تاثیر می گذارد.

از دست دادن خشک شدن:به صورت درصد بیان می شود، محتوای آب در HPMC را نشان می دهد که برای اطمینان از پایداری و قوام محصول باید کم باشد.

مقدار PH:محلول های HPMC باید یک مقدار pH در یک محدوده خاص، معمولا نزدیک به خنثی، برای اطمینان از سازگاری با مصالح ساختمانی مختلف داشته باشند.

ظاهر:HPMC باید ظاهری ثابت داشته باشد، معمولاً به صورت پودر یا گرانول سفید تا مایل به سفید.

انحلال پذیری:حلالیت خوب در آب ضروری است، با درجه حلالیت بستگی به ساختار مولکولی HPMC دارد.

محتوای هوی متال:محتوای فلزات سنگین مانند سرب، کادمیوم، جیوه و کروم باید کمتر از حد تعیین شده باشد تا ایمنی محیطی و بهداشتی تضمین شود.

عصاره کلروفرم:این اندازه گیری میزان ناخالصی های غیر محلول در آب را نشان می دهد و باید حداقل باشد.

چرخش نوری خاص:این معیاری از خلوص و فعالیت نوری ترکیب است.

محتوای خاکستر:باقیمانده معدنی باقی مانده پس از سوزاندن، به صورت درصد بیان می شود. باید کم باشد تا حداقل آلودگی را نشان دهد.

تجزیه و تحلیل غربال:توزیع اندازه ذرات پودر HPMC را تعیین می کند و اطمینان حاصل می کند که مشخصات مورد نیاز برای سهولت کار و کاربرد را برآورده می کند.

این شاخص‌ها برای مشخص کردن ویژگی‌های HPMC و تعیین مناسب بودن آن برای کاربردهای مختلف در صنعت ساخت‌وساز، جایی که به عنوان ضخیم‌کننده، چسب یا عامل رهش کنترل‌شده، در میان سایر عملکردها عمل می‌کند، حیاتی هستند. تولیدکنندگان و تامین کنندگان اغلب برگه های اطلاعات فنی دقیقی را ارائه می دهند که این پارامترها را برای هر درجه HPMC ارائه شده مشخص می کند.

مقدمه ای بر نشاسته اتر
نشاسته سیب زمینی، نشاسته تاپیوکا، نشاسته ذرت، نشاسته گندم و غیره رایج تر و رایج تر است. در مقایسه با نشاسته غلات با محتوای چربی و پروتئین بالاتر، نشاسته محصولات ریشه مانند نشاسته سیب زمینی و تاپیوکا خالص تر است.

نشاسته یک ترکیب پلیمری پلی ساکاریدی است که از گلوکز تشکیل شده است. دو نوع مولکول خطی و منشعب به نام‌های آمیلوز (محتوای حدود 20 درصد) و آمیلوپکتین (محتوای حدود 80 درصد) وجود دارد. برای بهبود خواص نشاسته مورد استفاده در مصالح ساختمانی، می توان از روش های فیزیکی و شیمیایی برای اصلاح آن استفاده کرد تا خواص آن برای نیازهای مصالح ساختمانی برای اهداف مختلف مناسب تر شود.

نشاسته اتری شده شامل انواع مختلفی از محصولات مانند کربوکسی متیل نشاسته اتر (CMS)، هیدروکسی پروپیل نشاسته اتر (HPS)، هیدروکسی اتیل نشاسته اتر (HES)، نشاسته کاتیونی اتر، و غیره است.

نقش نشاسته اتر در ملات
ملات را ضخیم کنید، مقاومت در برابر افتادگی، مقاومت در برابر افتادگی و رئولوژی ملات را افزایش دهید
مثلاً در ساخت چسب کاشی، بتونه و ملات گچ کاری، مخصوصاً اکنون که پاشش مکانیکی نیاز به سیالیت بالایی دارد، مثلاً در ملات پایه گچ ضروری است (گچ پاشیده شده با ماشین به سیالیت بالایی نیاز دارد اما باعث افتادگی شدید می شود. نشاسته اتر می تواند این نقص را جبران کند).

نقدینگی و مقاومت در برابر افتادگی اغلب متناقض هستند و افزایش سیالیت باعث کاهش مقاومت در برابر افتادگی می شود. ملات با خواص رئولوژیکی به خوبی می تواند این تناقض را حل کند که وقتی نیروی خارجی وارد می شود، ویسکوزیته کاهش می یابد و کارایی و پمپ پذیری افزایش می یابد. هنگامی که نیروی خارجی خارج می شود، ویسکوزیته افزایش می یابد و مقاومت در برابر افتادگی را بهبود می بخشد.

برای روند فعلی افزایش سطح کاشی، افزودن نشاسته اتر می تواند مقاومت لغزش چسب کاشی را بهبود بخشد.

زمان باز را افزایش دهید
می‌تواند الزامات چسب‌های مخصوص کاشی برای چسب‌های کاشی با ساعات کار طولانی را برآورده کند (کلاس E، از 20 دقیقه تا 30 دقیقه افزایش می‌یابد تا به 0.5 مگاپاسکال برسد).

بهبود خواص سطحی
نشاسته اتر می تواند سطح ملات گچ و سیمان را صاف و آسان کند و اثر تزئینی عالی دارد. برای گچ کاری ملات ها و ملات های تزئینی لایه نازک مانند بتونه اهمیت دارد.

مکانیسم عمل نشاسته اتر
هنگامی که نشاسته اتر در آب حل می شود، به طور مساوی در سیستم ملات سیمان پراکنده می شود. از آنجایی که مولکول های نشاسته اتر ساختار شبکه ای دارند و دارای بار منفی هستند، ذرات سیمان با بار مثبت را جذب می کنند. به عنوان یک پل انتقال، سیمان را می توان متصل کرد تا به دوغاب مقدار بازده قابل توجهی بدهد و اثر ضد افتادگی یا ضد لغزش را بهبود بخشد.

تفاوت بین اتر نشاسته و اتر سلولزی
نشاسته اتر می تواند به طور موثر خاصیت ضد افتادگی و ضد لغزش ملات را بهبود بخشد. با این حال، اترهای سلولزی به طور کلی فقط می توانند ویسکوزیته و حفظ آب سیستم را افزایش دهند، اما خواص ضد افتادگی و ضد لغزش را افزایش نمی دهند.
ضخیم شدن و ویسکوزیته: به طور کلی، ویسکوزیته اتر سلولز حدود ده ها هزار است، در حالی که ویسکوزیته اتر نشاسته چند صد تا هزار است، اما این بدان معنا نیست که اتر نشاسته به ضخامت اتر سلولز در ملات غلیظ کننده نیست. مکانیسم ضخیم شدن این دو متفاوت است.
در مقایسه با اتر سلولز، نشاسته اتر می تواند ارزش بازده اولیه چسب کاشی را به میزان قابل توجهی افزایش دهد و در نتیجه عملکرد ضد لغزش آن را بهبود بخشد.
حباب هوا: اتر سلولز خاصیت جذب هوا قوی دارد، در حالی که اتر نشاسته خاصیت جذب هوا ندارد.
ساختار مولکولی اتر سلولز اگرچه نشاسته و سلولز هر دو از مولکول های گلوکز تشکیل شده اند، ترکیب آنها متفاوت است. جهت گیری همه مولکول های گلوکز در نشاسته یکسان است، در حالی که سلولز درست برعکس است، یعنی جهت هر مولکول گلوکز مجاور مخالف است. این تفاوت ساختاری تفاوت در خواص سلولز و نشاسته را نیز تعیین می کند.