بازدارنده خوردگی ایمیدازولین یک بازدارنده مهم خوردگی است، بنابراین اصل مهار خوردگی آن چیست؟ امروز، ویرایشگر اصل بازدارندگی خوردگی بازدارنده خوردگی ایمیدازولین را به همه معرفی می کند.
1. جذب فیزیکی
از آنجایی که بازدارنده های خوردگی حاوی مقدار زیادی اجزای یونی هستند و می توانند نیروی الکترواستاتیکی بین آنها و بارهای روی سطح فلز ایجاد کنند، این دلیل اصلی جذب بازدارنده های خوردگی بر روی سطح فلز است. و بازدارندههای حرفهای خوردگی ایمیدازولین دارای بار مثبت قوی هستند که میتواند الکترونهای اضافی واقع در سطح فلز را جذب کند و یک لایه محافظ نسبتاً پایدار بر روی سطح تشکیل دهد تا نقش مهار خوردگی کاتیونی را ایفا کند.
2. جذب شیمیایی
به طور کلی، اصل عمل بازدارنده های خوردگی ارتباط نزدیکی با خواص گروه های قطبی و غیر قطبی دارد. در بازدارندههای خوردگی ایمیدازولین، اتم مرکز گروه قطبی حاوی الکترونهای جفت تک جفت نشده است که با اوربیتالهای خالی فلز برهمکنش میکنند تا پیوند هماهنگی ایجاد کنند که بهتر میتواند روی سطح فلز جذب شود، بنابراین فرآیند خوردگی سطح فلز را به تأخیر میاندازد.
3. جذب پیوند π
اصل جذب پیوند π عمدتاً به مانع فضایی پیوندهای π مربوط می شود و هرچه مانع فضایی کوچکتر باشد، برای بازدارنده های خوردگی مطلوب تر است که به طور محکم بر روی سطح فلز چیده شوند و کارایی مهار خوردگی را بهبود بخشند. الکترونهای جفت تک موجود در مهارکنندههای خوردگی ایمیدازولین پیوندهای π مزدوج را با الکترونهای π تشکیل میدهند و میتوانند بر روی سطح فلز در یک ساختار مسطح جذب شوند، که در نتیجه پوشش تماسی بالا و راندمان مهار خوردگی بهبود یافته است.